సమర్థ సద్గురు

శ్రీ శ్రీ శ్రీ హనుమత్ కాళీ వర ప్రసాద బాబూజీ మహారాజ్

మన పవిత్ర మాతృభూమియైన భారతదేశం ఎన్నో యుగాలనుండి ఆత్మజ్ఞానామృత పానం ద్వారా చిరంజీవులైన ఎందరో మహాత్ములకు జన్మనిస్తూనే ఉంది. ఆత్మజ్ఞానాన్ని తాను పొందడం ఒక ఎత్తైతే, ఇతరులకు కూడా ఆ జ్ఞానాన్ని పొందే సాధనలో మార్గదర్శనం చేయగలగడం మరొక ఎత్తు; అలా మార్గదర్శనం చేయగలవారినే సంస్కృతంలో 'గురువు' అని భక్తితో సంబోధిస్తారు. గురువు అనే పదానికి మరే భాషలోనూ దాని పూర్తి అర్థాన్ని ఇచ్చే అనువాదం లేదు. కొంచెం లోతుగా విచారిస్తే ఇందులో మొదటి అక్షరమైన 'గు' అజ్ఞానాంధకారాన్ని సూచిస్తుంది; ఇక రెండవదైన 'రు' ఆ అజ్ఞానంధకారాన్ని పారద్రోలే జ్ఞాన రోచిస్సులను సూచిస్తుంది. అంటే ఆ పరంజ్యోతియే 'గురువు', అది జ్ఞానజ్యోతి; కోటిసూర్యుల తేజస్సుకూడా పారద్రోలలేని అజ్ఞానాంధకారాన్ని పారద్రోలే ఏకైక విజ్ఞాన జ్యోతి అది. శ్రీ శంకరాచార్య స్వామి, బుద్ధభగవానుడు, శ్రీ చైతన్య మహాప్రభువు, శ్రీ రామకృష్ణ పరమహంస, వివేకానంద స్వామి, రామతీర్థ స్వామి, భగవాన్ శ్రీ రమణ మహర్షి వంటి ఎందరో సద్గురువులు ఈ గడ్డపై జన్మించారు. వీరందరూ కూడా అత్యున్నత స్థితియైన ఆత్మసాక్షాత్కార స్థితిని నిరంతరం అనుభవిస్తూ కూడా అంతటితో సంతృప్తి చెందలేదు. తమ ఆ ఆధ్యాత్మిక సంపదను వేలాది సోదరులతో పంచుకోవాలనే తపనతో వారు తమ ఏకాంతాన్ని విడిచిపెట్టటమే కాక తమ సర్వస్వాన్నీ త్యాగం చేసారు.

శ్రీ కాళీ వనాశ్రమంలోని శ్రీ బాబూ విజ్ఞాన మందిరాన్ని తమ దివ్యధామంగా చేసుకొని ప్రకాశిస్తున్న సమర్థ సద్గురు శ్రీ శ్రీ శ్రీ హనుమత్ కాళీ వర ప్రసాద బాబూజీ మహారాజ్ వారుకూడా ఆ కోవకు చెందినవారే. ఈ ఆశ్రమం ఆంధ్రప్రదేశ్ లోని గుంటూరు జిల్లా నంబూరు రైల్వే స్టేషన్ కు సమీపంలో నెలకొల్పబడి ఉంది. శ్రీ బాబు స్వయంగా రాజర్షియే కాక నిఖార్సైన ఆ రాజయోగాన్నే ప్రతిపాదిస్తారు. వారు సాంప్రదాయకమైన సన్న్యాసాశ్రమాన్ని స్వీకరించకపోయినా అతి చిన్న వయసులోనే ప్రాపంచిక బంధనాలన్నింటినీ ఛేదించుకొని నిరుపమానమైన నిర్వికల్ప సమాధి స్థితిని సాధించి సన్యాసి అనే పదానికి అసలైన నిర్వచనంగా నిలచినవారు. బాల్యంలోనే శ్రీ బాబు ఆధ్యాత్మిక వికాసాన్ని పొందాలనే సంకల్పంతో ఎన్నో ఏళ్ళు కఠోర తపస్సులో, గాఢమైన ధ్యానంలో, గడుపుతూ దేశం నలుచెరగులా నిరంతరంగా పర్యటించారు. వారి మొట్టమొదటి ఆరాధ్య దైవమైన శ్రీరాముని దర్శనాన్ని అనేక పర్యాయాలు వారు పొందారు. వారు అడవులలో, నిర్జన ప్రదేశాలలో ప్రయాణిస్తున్నపుడల్లా శ్రీ ఆంజనేయస్వామి నిరంతరం రక్షణగా వారి వెన్నంటి ఉన్న అనుభూతిని పొందేవారు. శ్రీశైలం, తిరుపతి, శబరిమల, ఉత్తరకాశి వంటి ఎన్నో పవిత్ర క్షేత్రాలలోనే కాక హిమాలయ పర్వత సానువులలో కూడా వారు ఎన్నో నెలలపాటు ధ్యాన నిష్టలో గడిపేవారు. వారు ప్రతి ఒక్క తీర్థ క్షేత్రాన్నీ సందర్శించి ఆయా క్షేత్రాలు అందించే ఆధ్యాత్మిక అనుభూతులన్నింటినీ తమ సొంతం చేసుకున్నారు. వారితో ఇటీవలి కాలంలో ఉత్తర, దక్షిణ భారతదేశ యాత్రలలో పాల్గొనే భాగ్యం పొందినవారు ప్రతి దివ్య క్షేత్రంలోనూ శ్రీవారు ఆయా క్షేత్ర అధిదేవతలతో ఏకత్వాన్ని, తాదాత్మ్య స్థితిని అనుభవిస్తూ గంటలు, రోజులు కూడా గడిపివేసిన దృశ్యాన్ని కనులారా దర్శించుకున్నారు. శ్రీ బాబూజీ వారి బాల్యం అంతా దాదాపుగా ఏకాంతంలోనే గడిచింది. ఆ కాలంలో వారిని ఎఱిగినవారు చాలా తక్కువ. ఆ కొద్దిమందికి కూడా వారి దర్శనం చాలా అరుదుగా ఒక దివ్య స్ఫురణ ద్వారా నిర్దేశింపబడిన కాలంలో, స్థలంలో మాత్రమే లభించేది. తేజోవంతమైన వారి తీక్షణ నేత్రాలలోకి నేరుగా చూడటానికి కానీ, వారి పాదాలను స్పృశించటానికి కానీ ఎవరికీ ధైర్యం చాలేది కాదు. నిరంతరం ఇంద్రియాలను అంతర్ముఖం చేసి ఉంచడం వలన వారి మాట నంగిగా ఉండేది (ఇప్పుడైతే వారి వాక్కులో ఆ జగన్మాత దివ్య గర్జనమే వినిపిస్తుంది). వారి ప్రాపంచిక విద్యాభ్యాసం పలకమీద బలపం పెట్టగానే ఆ పలకలో కాళీమాత దివ్య దర్శనం కలుగటంతో అక్షరాలు దిద్దకుండానే ముగిసిపోయింది. అయితే ఈ లోపాలను అధిగమిస్తూ వారు ఎంతటి మహా పండితులతోనైనా ఆధ్యాత్మిక తత్వవిచారణలో పాల్గొని వారివారి తప్పులను సరిదిద్దుతూ వారిని తమ వాదనతో సమాధానపరిచేవారు. అనుభవజనితమైన శ్రీవారి జ్ఞానం ముందు ఆ పండితుల పుస్తక పాండిత్యం అనతికాలంలోనే తలవంచేది. ఆ కాలంలోనే వారికి రాజయోగి, తపస్వి అయిన శ్రీ కందర్ప పరశురామయ్య గారితో పరిచయం ఏర్పడింది. వారిద్దరికీ ఎంతటి గాఢ సాహచర్యం ఏర్పడిందంటే ఆ తరువాత కాలంలో శ్రీ పరశురామయ్య గారు శ్రీ బాబు తమ లభించిన దివ్యఫలమని, వారు మాత్రమే తమ ఆధ్యాత్మిక వారసులని భావించేవారు. వారు శ్రీబాబును తమ స్నేహితునిగా, తత్వవేత్తగా, మార్గదర్శకునిగా భావించేవారు; శ్రీ బాబయితే ఇప్పటికీ వారిని గౌరవపూర్వకమైన సుజల నయనాలతో తమ తండ్రిగానే సంబోధిస్తారు. ఆ మహానుభావులే ఆధ్యాత్మిక ఉన్నత శిఖరాలను అధిష్టించి, ఏకాంత కైవల్య స్థితిలోనే నిలిచిపోయిన శ్రీబాబును అక్కడినుండి క్రిందికి రప్పించి అశేష జనావళి సముద్ధరణకై తమ సర్వస్వాన్ని త్యాగం చేసేలా ఒప్పించడానికి విశేషమైన కృషి చేసారు. శ్రీ బాబును మనందరి మధ్యన నిలిపి ఉంచడానికి శ్రీ పరశురామయ్యగారు, శ్రీవారి పరమ భక్తులైన కీ.శే. డా || లంకా శేషగిరి రావుగారు, కీ.శే. శ్రీ మావులేటి చిరంజీవి రావుగారు విశేషమైన కృషి సలుపకపోతే ఈనాడు వారి భక్తులందరికీ శ్రీవారి మార్గదర్శనం దుర్లభమే అయ్యేదేమో.

శ్రీ బాబూజీ నిత్య అర్చామూర్తులు శ్రీ కాళీమాత, శ్రీ హనుమాన్. అయితే వారి బోధల సారం, వారి ఆచరణ కూడా అత్యున్నతమైన అద్వైతమే. సగుణ నిర్గుణారాధనల ఈ మేలు కలయిక మనకు మళ్ళీ శ్రీ రామకృష్ణ పరమహంస వారిలోనే కనిపిస్తుంది. అలాగే పసిపిల్లవాడి నిష్కపటత్వం, బ్రహ్మజ్ఞానియొక్క విజ్ఞాన రోచిస్సులయొక్క మేలు కలయిక కూడా శ్రీబాబులో మనకు కనిపిస్తుంది. శ్రీబాబును సుమారు పదిహేను సంవత్సరాల బాలునిగా చూసినవారు వారిలో దివ్య శక్తులన్నీ ఎలా అత్యంత సహజంగా ఇమిడిపోయి ఉండేవో ఇప్పటికీ ఎంతో ఆశ్చర్యానందాలతో గుర్తు చేసుకుంటూ ఉంటారు. నిష్ణాతులైన వైద్యులు నిస్సహాయులై చేతులెత్తేసిన ఎందరో రోగులకు శ్రీబాబు స్వస్థత చేకూర్చారు. అలాగే పరస్పరం కత్తులు దూసుకుంటూ ఇక ఎవ్వరితరమూ కాదనుకున్న కుటుంబ తగాదాలను వారు తీర్చారు. అయితే వారు నిగర్వంగా ఇవన్నీ ఆ కరుణమయియైన జగన్మాత "ఈ పరికరం (తమను చూపుకుంటూ)" ద్వారా జరిపిస్తున్న దివ్య లీలలేనని, ఆ దయగల తల్లి దీనులైన తన బిడ్డలను ఉద్ధరించడానికి ఈ వస్త్రాన్ని(తమ దేహాన్ని) ధరించి వచ్చిందని చెప్పుకుంటారు. తాము సాధించిన దివ్య శక్తులను స్వలాభం కోసం వారు ఎన్నడూ ఉపయోగించలేదు. పైగా అవి మానవుని ఆధ్యాత్మిక వికాసానికి అడ్డంకులనే భావించేవారు.

నీవు ఈ నశ్వరమైన శరీరానివి కావు, అవినాశివియైన ఆత్మవే నీవు అని అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకున్నప్పుడు కలిగే ఆత్మానందం ముందు ప్రాపంచిక విషయానందాలు ఏపాటి? అఖండమై, సర్వవ్యాపకమై, సర్వశక్తివంతమై, సర్వజ్ఞమైన అట్టి ఆత్మవస్తువే 'నేను'. అయితే అట్టి యోగి తాను పొందిన ఆత్మానందాన్నే ఇతరులకు ప్రేరణ కలిగించి, వారిని సాధన మార్గంలో మార్గదర్శియై నడిపించి వారిచే పొందించినప్పుడు , వారి ముఖాలలోని ఆత్మానందాన్ని చూచి అతను పొందే ఆనందం ఆ ఆత్మానందానికన్నా ఎన్నోరెట్లు అనంతమై, అతుల్యమై ఉంటుంది. ఆధ్యాత్మిక మార్గదర్శియైన గురువు తన వ్యక్తిగత ఆనందం కన్నా అట్టి సమష్టి ఆనందానికి ఎక్కువ ప్రాధాన్యతను ఇస్తారు. శ్రీబాబు కఠినమైన నిబంధనలను, సిద్ధాంతాలను ఏమీ బోధించరు. వారు కేవలం తమ శిష్యులను అత్యుత్తమమైన మానవ జన్మ లభించినందుకు దానిని సార్థకం చేసుకొని జనన మరణ విషవలయం నుండి తమకు తాముగా బయటపడమని, అందుకు అతి సరళమైన, అమలినమైన, ఆధ్యాత్మిక జీవనమే మార్గమని బోధిస్తారు. వారి ఆలోచనలో ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని గడపడమంటే కుటుంబంపట్ల, వృత్తిపట్ల, సమాజంపట్ల తన బాధ్యతలను వదలివేయమని కాదు. నిజానికి వారు ఆయా బాధ్యతలన్నింటినీ హృదయపూర్వకంగా, నిబద్ధతతో ఎవరికీ ఎట్టి హానీ కలిగించకుండా ధర్మపరమైన మార్గంలో నెరవేర్చమని బోధిస్తారు. నిజానికి ఎంతటి తీరికలేని జీవితంలోనైనా ప్రతి వ్యక్తికీ కొద్దిసేపు ధ్యానము ప్రార్థన చేసుకోవటానికి తప్పక సమయం దొరుకుతుంది. అయితే తాను బద్ధకానికి చోటివ్వకుండా ఉండాలి. ఎందుకంటే సోమరితనమే అజ్ఞానం/మృత్యువు . విశ్వాసంతో కూడిన ప్రార్థన స్థితప్రజ్ఞతను, అంతఃకరణ శుద్ధిని కలిగిస్తుంది. భగవంతుని (ఆయన రూపమే అయిన గురుదేవుని) పాదపద్మములయందు ఏకాగ్ర భక్తి, అచంచల విశ్వాసాలు తప్పక మన బాధలన్నింటినీ రూపుమాపి మనను మన చరమలక్ష్యానికి చేరుస్తాయి - ఇది శ్రీ బాబు ఇచ్చిన హామీ. శ్రీబాబు దివ్య సన్నిధిలో ఆశ్రయం పొందే జనులు క్రమక్రమంగా ఎక్కువ అవుతూ ఉండటంతో ఒక ఆశ్రమం నిర్మించటం, అందులో సదా కొలువై ఉండి తమ మార్గదర్శనంతో సదా భక్తులకు అందుబాటులో ఉండవలసిందిగా శ్రీబాబును ప్రార్థించటం అనివార్యమైంది. అలా 1972లో శ్రీ బాబూ విజ్ఞాన మందిరం వెలసింది. ఈ ఆశ్రమంలో కుల, వర్ణ, జాతి, లింగ భేదాలు ఏమాత్రమూ లేవు. అన్ని వర్గాల భక్తులూ ఇక్కడ కలసిమెలసి జీవిస్తూ సహపంక్తి భోజనం చేస్తారు. ఈ దివ్యక్షేత్రం నుండి ప్రతిధ్వనించే శ్రీబాబు వాక్కులద్వారా ఆధ్యాత్మికామృతం అలా నిరంతరం ప్రవహిస్తూనే ఉంటుంది. అలా వారి దివ్యబోధ వారి దివ్య సంసర్గంలోకి వచ్చి, వారి అభయ దృక్కులలో తడిసి, వారి మృదు కరస్పర్శను అనుభవించిన వారందరినీ ఉత్తేజితం చేస్తూనే ఉంటుంది. ఉదయ, సాయం సంధ్యలలో ప్రార్థన, ఉపనిషత్, గీతా పారాయణ, సంకీర్తన, రామాయణ, భాగవతాది పురాణ ప్రవచన, ఆధ్యాత్మికోపన్యాసాలు మొదలైనవి ఆశ్రమ దైనందిన కార్యక్రమాలలో భాగంగా జరుగుతాయి. దాదాపు అన్ని పర్వదినాలలో, ప్రత్యేక సందర్భాలలో శ్రీ సద్గురు పాదపూజ జరుగుతుంది. దసరా పండుగలో భాగంగా జరిగే నవరాత్రి ఉత్సవాలనైతే స్వయంగా పాల్గొని అనుభవించవలసిందే తప్ప మాటలలో వర్ణించడం సాధ్యం కాదు. శ్రీబాబు దివ్య సన్నిధిలో ఆశ్రమంలో ప్రతిరోజూ ఒక పండుగే అంటే అతిశయోక్తి కాదు.

శ్రీ బాబు సిద్ధాంతం ప్రకారం గురువు (గురువే భగవంతుడు) పట్ల అచంచల విశ్వాసం, గురువాక్య ఆచరణ ఈ రెండే ఆధ్యాత్మిక సాధకుని తన అంతిమ లక్ష్యమైన ఆత్మసాక్షాత్కారానికి చేర్చే మార్గాలు. శ్రీబాబుకు ప్రచారం అంటే ఎంతమాత్రం ఇష్టం లేదు. మొదట్లో వారి దర్శనం చాలా అరుదుగా లభించేది. అలాగే భక్తులు ఎవరూ వారి గురించి వేరొకరితో చర్చించడానికి వీలులేదు. కానీ క్రమంగా భక్తుల సంఖ్య పెరిగినకొద్దీ వారిలో ఆయన దర్శనం, మార్గదర్శనం పట్ల ఆకాంక్షను నియంత్రించడం కష్టమైంది. భక్తులందరూ కలిసి శ్రీవారి నిరంతర సన్నిధి, మార్గదర్శన ప్రాప్తికై ఒక ఆశ్రమం నిర్మిస్తామని వారిని వేడుకోవటం జరిగింది. అలా 1972లో శ్రీ కాళీ గార్డెన్స్ ఆశ్రమం ప్రారంభించబడింది. అప్పటినుండి ఆశ్రమంలో శ్రీబాబు నివాస భవనమైన 'శ్రీ బాబూ విజ్ఞాన మందిరం' నిరంతరంగా వారి ఆధ్యాత్మిక అమృత వర్షాన్ని ప్రపంచం నలుమూలలకు విరజిమ్మే కేంద్రస్థానమై విరాజిల్లుతోంది. శ్రీబాబు తరచుగా దేశం నలుమూలలకే కాక అమెరికా, ఇంగ్లాండ్, వెస్టిండీస్, ఫ్రాన్స్ తదితర దేశాలెన్నింటినో సందర్శించి అక్కడి ఆధ్యాత్మిక సాధకులకు తమ అమూల్య సందేశాలను, మార్గదర్శనాన్ని అందించారు.

జనులు ఎప్పటికైనా తాము వారినుంచి ఆశించేదానిని కోరుకోవటం మొదలుపెడతారనే ఆశయంతో శ్రీబాబు ముందుగా వారికి వారివారి కోరికలను తీరుస్తూ ఉంటారు. అలా భక్తులందరి హృదయాలలో 'బాబు'గా నిలిచిపోయిన 'సమర్థ సద్గురు శ్రీ శ్రీ శ్రీ హనుమత్ కాళీ వర ప్రసాద బాబూజీ మహారాజ్' అత్యున్నతమైన గురు పరంపరలో అవతరించి ఇరవయ్యవ శతాబ్దంలో సుమారు ఏడు దశాబ్దాలపాటు ఈ పవిత్ర భూమిని మరింత పావనం చేసారు.